Konteksty przemienienia

Konteksty przemienienia

ks. Zbigniew Niemirski

GN 31/2017 |

Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i brata jego, Jana, zaprowadził ich na górę wysoką, osobno. Tam przemienił się wobec nich: Twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło.

A oto im się ukazali Mojżesz i Eliasz, którzy rozmawiali z Nim. Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: „Panie, dobrze, że tu jesteśmy; jeśli chcesz, postawię tu trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza”.

Gdy on jeszcze mówił, oto obłok świetlany osłonił ich, a z obłoku odezwał się głos: „To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie”
Uczniowie, słysząc to, upadli na twarz i bardzo się zlękli.
A Jezus zbliżył się do nich, dotknął ich i rzekł: „Wstańcie, nie lękajcie się”. Gdy podnieśli oczy, nikogo nie widzieli, tylko samego Jezusa.

A gdy schodzili z góry, Jezus przykazał im mówiąc: „Nie opowiadajcie nikomu o tym widzeniu, aż Syn Człowieczy zmartwychwstanie”.


1. Bardzo ważne dla zrozumienia przesłania przemienienia Pana Jezusa jest to, co dzieje się wcześniej. Otóż w poprzednim rozdziale św. Piotr, zapytany, za kogo uczniowie uważają Pana Jezusa, wyznaje, że Chrystus jest „Mesjaszem, Synem Boga żywego”. I oto teraz ten Boży Syn, zamiast mówić o chwale, o swej wielkości i mocy, czego dowodzą Jego cudowne czyny, dokonuje pierwszej zapowiedzi męki i śmierci; mówi, że „musi iść do Jerozolimy i wiele cierpieć od starszych i arcykapłanów, i uczonych w Piśmie, i że będzie zabity”. Wskazuje więc na swój los, który chce ponieść dla zbawienia świata. Później przychodzą słowa, że „trzeciego dnia zmartwychwstanie”. I dopiero potem Chrystus Pan przemienia się wobec Piotra, Jakuba i Jana.

2. „Jeśli chcesz, postawię tu trzy namioty”. Komentatorzy, wyjaśniając taką reakcję Piotra, wskazują na zdanie, które bezpośrednio poprzedza opis przemienienia. Ewangelista pisze, że było to „po sześciu dniach”. Zdaje się, że był to kolejny z dni Święta Namiotów, będącego w rocznym cyklu czasem dożynek, a w wymiarze religijnym wspominaniem wędrówki przez pustynię z niewoli egipskiej do Ziemi Obiecanej. W czasie obchodów święta Izraelici przeprowadzali się do namiotów (tak zresztą robią do dziś pobożni Izraelczycy). Ostatni, ósmy dzień obchodzony jest jako Simchat Tora – Radość Tory – wspominanie tego, że tam, podczas wędrówki, naród wybrany otrzymał od Boga Prawo, przekazane na górze Mojżeszowi.

3. „Ukazali się Mojżesz i Eliasz”. To dwie wielkie i ważne postacie czasu Starego Testamentu. Mojżesz, czyli wódz, przewodnik w drodze z kraju niewoli do Kanaanu i prawodawca, a jednocześnie pośrednik Przymierza zawartego między Panem Bogiem a Jego ludem. Mojżesz otrzymał Boże Prawo na górze i tam także ujrzał chwałę Bożą. Eliasz natomiast to prorok, który niestrudzenie walczył o czystość wiary swoich rodaków. Co więcej, Izraelici, bazując na proroctwie Malachiasza: „Oto ja poślę wam proroka Eliasza przed nadejściem dnia Pańskiego”, wierzyli, że tuż przed pojawieniem się oczekiwanego Mesjasza na ziemię wróci Eliasz.

4. Przemienienie Pana Jezusa jest wydarzeniem, które pokazało uczniom Bożą chwałę. Miało im dać umocnienie na czas, kiedy Ten, który „przemienił się wobec nich: Twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło”, będzie aresztowany, osądzony, spotwarzony i skazany na haniebną śmierć. Jest w tym także umocnienie dla uczniów na czas, gdy i oni będą musieli stawać przed sądami swych wrogów i dawać świadectwo aż do oddania życia za swego Mistrza. I tutaj, mimo mijających stuleci, nic się nie zmienia. Nadal chwała przychodzi na koniec, ale świadomość, że ona jest nagrodą, dodaje sił. Losem ucznia Chrystusa Pana jest cały los jego Mistrza. Pan Jezus bierze na siebie cierpienie i śmierć, by zmartwychwstać jako pierwszy. 

«« | « | 1 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |